I got home about 8 last night only to find Jesse and Ah Lian waiting for me. No Ah Beng sight to be seen. The bedmate will not be coming home since he got futsal and will be spending the night with his friend.
So anyway, it is common for the cats to go out so I wasn’t really worried. Toasted two slices of bread for myself and enjoyed it over legally blonde.
Tapi halfway cerita aku rasa tak sedap hati. Dah berapa lamala dia ni keluar? Hari dah makin gelap ni, apsal tak balik-balik. Tau tak kat luar tu ada kucing jahat yang anytime je standby nak belasah dia?
Dengan berbekalkan sehelai T shirt I went to the front door and called his name. Takde jawapan pun so jalan depan-depan sikit, still takde jawapan. Kucing yang tak berkenaan pulak yang datang menyahut.
Walaupun aku menggelupur I told myself to calm down and carik dekat pintu belakang pulak.
Ah bengggggggggg bengjii ngiau ngiau tsk tsk
Takde jawapan.
Eee mana pulak dia ni pergiiiiiiiiii? Selalunya panggil mesti menyahut
Tah tah dak kene belasah sampai lembik dengan kucing jahat tu tak? Lepas tu terdampar dalam longkang keseorang berdarah-darah.
Demmitlahhh, dahla aku sensorang ni kann. Nak tak nak I put on my jeans and made my way to the ditch area belakang rumah.
Masa tu adalah gelap ok, cuma diterangi samar cahaya dari rumah jiran [chewah!].
Sambil berjalan aku memanggil-manggil lagi
Ah bengggggggg… Ah Benggggggg.. Bengjiiiiiiiiiiiiii. Ngiauuuuuuuuuuuuu Ngiauuuu Cingg tsk tsk tsk
Tapi kali ni kuat sikitla sebab gelap kan walaupun aku tak tahu apa motif aku kuatkan suara bila keadaan menjadi gelap.
Yet no respond from Ah Beng yang ada hanyalah beberapa ekor kucing jalanan yang ketakukan kerana tetibe ada seorasng manusia katik memasuki territory mereka sambil membuat bising.
Sambil-sambil tu aku jenguk-jenguk dalam longkang walaupunnnnnnnn aku harap sangat aku tak nampak Ah Beng dekat dalam tu. I mean what should I do kalau dia ada situ? Hari dah malam, vet komfem dah tutup and what if he tak bernafas lagi?
Shit. Shit.
Tapi kalau tetibe kucing ni yang keluar lagi shitty ok!
Tiba-tiba
“Cari siapa kak?”
Adala pulak seorang gadis [ok aku tataula dia masih gadis ke tak tapi she's a womanla] keluar dari belakang rumah and tanya. At the same time aku perasan dua tiga dapur rumah orang lampu diorang dinyalakan.
Ah sudahhhhhhhhhhhhh kenela pulak aku menjawabbbb. Dan masa itulah aku berasa keji, yela orang risau gila dan memanggil-manggil tengah malam bila anak hilang tapi akuuuuuuuuuuuuuuuuuu?
Mengganggu ketenteraman awam bila kucing aku hilangggg. Hohhhhhhhhhhh
Nak takk nak dengan shy shy pig I told her kucing saya hilang and she replied with oooooooo and lepas tu memerhatikan aku dalam gelap.
Terasa diri ini seekor saiko ok!
Anyway I continued my search sampailah tembus ke depan and eventually sampai ke pintu depan rumah aku.
Still no Ah Beng.
Being me aku dah hampir nak menangis and I was thinking to call him walaupun seboleh-bolehnya aku tak nak call sebab it will only ruin his night. Mesti dia sakit otak and terus balik rumah dan terpaksa cancel plan-plan dia.
For one last time, depan pintu rumah I called for him.
This time, sayup-sayup aku dengar satu nyahutan dari pintu belakang.
Could that be him? So I called again and ada lagi satu nyahutan .
Please say it’s him, kalau bukan dia tapi kucing lain yang gatal nak menyahut mungkin aku akan melelehkan cairan nanah dari otak.
But when I came closer to back door I saw him, takut-takut nak balik.
Hohhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh nasib baik kau balik Bengggggg kalau takkk mungkin kakak kau ni menggelupur sambil tak tidur satu malam.
Pengakhiran cerita- chicsinred adalah gembira sebab bukan sahaja Ah Beng balik tetapi Swirly juga turut balik [walaupun aku tak call dia pon] sebab dia tiba-tiba nak balik.
So yeay!
{ 8 comments }
(Click to vote)






